Açıklama

Dünkü yazıma gelen yorumlarda intihar meselesi vardı. Böylece aşağıdaki yazı ortaya çıktı.

Kabirde Pişmanlık Azabı

Kabirde Nekir ve Münker Melekleri soracaklar “Rabbin kim?”

Dünyada Rab olarak başka şeylerin yolunu tutmuş olanlar cevap veremeyecek.

Yalan söylemeyi düşünemeyecekler. Zaten isteseler de olmaz.

İnsan öyle bir pişmanlık azabına kapılacak ki, bu, bildiğimiz “vicdan azabı”nın şimdi anlayamayacağımız kadar dehşetlisidir.

Çok korkunç bir azaptır. Kendi annenizi veya çocuğunuzu kendi ellerinizle işkencelerle öldürüp sonra çekeceğiniz vicdan azabını bir düşünün ve anlamaya çalışın. Annemiz gibi, çocuğumuz veya kardeşimiz gibi bir yakınımız bizim ihmalimiz yüzünden bile hayatlarını kaybetseler kendimizi hiç affetmeyiz değil mi? O kabirdeki vicdan azabını anlamak için bunları örnek verdim. İşte kabirdeki pişmanlık vicdan azabımız ondan binlerce derecede şiddetlidir. Bu acıya asla dayanılmaz.

Çünkü Allah bize muazzam nimetler bahşetmiştir. Ve bizi sevgisinden yaratmıştır.

O büyük sevgiye büyük nankörlük ediyoruz. Herkes, ne kadar zor durumda olursa olsun, Allah onu sevgisinden yaratmıştır diye bilsin, sadece bu büyük nimet için ne kadar şükretsek, şükürlerimiz nimetin değerini asla karşılayamaz. Öte yandan, Allah, kullarına verdiği değerden dolayı, kulunun şükrünün değerini kendi nimetinin değerinden üstün tuttuğuna dair hadis-i şerifler vardır. İşte bu bilgi için de ne kadar çok şükretsek az gelir. Madem böyle bir Allah var, o halde O’nu Rabbimiz olarak kabul edip şu kısa dünya hayatında sabredelim.

Hakkı ve sabrı tavsiye edenleri kaale almazsak, tekrar dünyaya döndürülmeyi çok isteyeceğiz. Tekrar dönsem de hatalarımı telafi etsem. Hayır işlerinde bulunsam, her adımımı Allah rızası için atsam. Her zaman Allaha şükürle teşekkürle yaşasam.

Ama artık çok geç. Geri dönüş yok. Reenkarnasyon yok. Olsa bile sırf siz istiyorsunuz diye size bahşedilecek bir şey değildir. Reenkarnasyon gerçek olsa bile, bunu insanlara anlatmakta hiçbir hayır yoktur. Çünkü bu fikir insanı Allah için daha doğrusu “kendi kurtuluşu” için bir şeyler yapmaktan alıkoyabilir.

İntihar ise çok büyük bir isyandır. Belki başka bir insanı öldürmekten bile daha büyük bir cinayettir. Sen hangi nimeti idrak edecek kadar anlayacak kadar düşündün, hangi nimete teşekkür edecek kadar yaşadın, ve ilerde seni neyin beklediğini bildin mi de intihar ediyorsun? Onun için, kimse intiharı filan düşünmesin. Dünya hayatı çok kısa. Sabredenler çok şey kazanacak.

İslam’a Davet

Peygamber efendimizin, zamanın Bizans imparatoruna yazdığı İslâm’a davet mektubundan alınmış iki söz:

“Teslim ol selâmet bul. Allah ödülünü iki kere ödesin.”

“Birbirlerimizi Rabler edinmeyelim.”

İman

İmanın en temel esası, en evvelinde, her şeyi yaratan, tek ve eşsiz olan Allah’ın varlığına ve bir de ahirete inanmaktır.

Bu şekilde inanan herkes, ister müslüman ister gayrimüslim, iman hakikatlerini iyice araştırmalı, sorgulamalı, kendine bir yol çizmelidir. Okumaktan, araştırmaktan, sorgulamadan geri kalmamalıdır. Bütün taassuplardan kendini koruyarak ölene kadar dikkatle Allah’ı tanımaya, bilmeye, kendisinin yapması gerekenleri anlamaya özen göstermelidir. Madem Allah var, niçin melekleri olmasın, niçin peygaberleri olmasın, niçin peygamberlerini görevlendirmesin?

Allah için olan insana Allah hidayet kapılarını açar. Hangi dinden olursa olsun, o kişiye hak olan dosdoğru yolu Allah eninde sonunda bulduracaktır. Yeter ki her şeyden bağımsız olarak Allah'tan istesin.

Ben bu dosdoğru yola İslâm dini ile gidileceğine şüphesiz inanıyorum. Şüphesi olan “inananlar” Allah’a güvenerek en doğru yolu kendisine göstermesi için Allah’a hiçbir şeyi ortak koşmadan sormalı, istemeli. Ölene kadar istemeye devam etmeli. Zaten Müslümanlar namazda dosdoğru yola yönlendirilme isteğini ölene kadar her zaman yapıyor. Hiçbir zaman “tamam dosdoğru yola kavuştum, artık bu duaya gerek yok” demiyor. Her namazda tekrar tekrar okunan Fatiha suresini okursanız anlarsınız. İmanın özü, Allah’a yönelmenin özü Fatiha suresinde var. Her dinden insanın canı gönülden kabul ve tasdik edecekleri bir dua vardır Fatiha suresinde. Fatiha suresi sadece bundan ibaret değildir elbet. Çok kısadır ama açık ve gizli manaları çoktur.

Ermeni Usta

Mevlana’nın dergâhına musluk sorunu gibi bir mesele için bir Ermeni usta çağırmışlar. Usta işini yaparken, Mevlana’nın müridleri ona Müslüman olması için bir şeyler anlatıyorlarmış.

Usta, dinlemiş dinlemiş ve sonunda “her şey iyi güzel de, ben Hazreti İsa efendimizi gücendirmekten çok korkuyorum” demiş.

O sırada Mevlana yanlarına gelerek Ermeni ustanın bu sözüne karşı çok büyük iltifatlarda bulunmuş.

Mevlana’nın Ermeni ustanın hassasiyeti üzerine yaptığı övgüyü iyice hatırlayamıyorum şimdi.

Daha sonra bu usta tam bir teslimiyetle Müslüman olmuş.

Şu Ermeni Usta gibi olalım. İman esaslarını doğru dürüst okuyalım, dinleyelim, anlamaya çalışalım ve bir yandan da Allah’ı ve/veya tabi olduğumuz peygamberleri zerre kadar incitmekten çok korkalım. Böylece biz Allah’a nasıl hürmet ediyorsak, o da bizi hürmete değer kullarından kabul etsin ve bizi dosdoğru yola, Kuran-ı Kerîm tabiriyle “Sırat-ı Mustakîm’e” dahil etsin.