Bu yazım iki kısımdan oluşuyor:

Birinci kısım, 3 Aralık 2006da yazıp bir köşede unuttuğum satırlar. İkinci kısım ise bir blogcu arkadaşıma geçen hafta yazdığım bir yorumum. Konu: Sınavların çocuklara etkisi, bütün vakitlerini okul derslerine vermek zorunda olan çocuklar, eğitim sistemimizin çocuklara yan etkileri, çocukların okuldan soğumaları..

Birinci kısım

Benim hayatımda gerçekten kâbus gibi olan şeyler olmuştur. Öyle ki, bu şeyler kâbus olarak yıllarca rüyalarıma girdi. Her defasında uyanınca derinden bir oh çekip neyse ki rüyaymış demişimdir.

O şeyler orta okul ve lisedeki sınavlardı. Özellikle kimya, matematik, fizik sınavları..

Hiç bir şey bilmemenin derinden azabını çekerek derin bir depresyona girmiş olarak çok büyük bir vicdan azabıyla çöküntüyle boş kâğıdı öğretmene vermek...

Gerçekten bunlar benim için çok büyük travmalardı. Liseden sonra, üniversite yıllarımda ve hatta sonrasında ortaokul ve lise sınavları kâbus olarak sık sık rüyalarıma girmiş, uykularımdan dehşetle sıçrayarak uyanmışımdır.

Bir yıldan fazla bir süredir artık o tür rüyaları görmüyorum Allaha çok çok şükürler olsun.

İkinci kısım (bahsettiğim yorumumun özeti)

Çocukların okul hayatından çektikleri:
Derslerin sayısı çok. Müfredat hızlı. Ödevler çok. Çocuk hangi birine yetişsin? Ödevleri yapmak için uğraşsa sınavlara hazırlanamayacak. Bir yanda günlük çalışılması gereken dersler, bir yanda sınavlar, yapılması gereken ödevler, dönem ödevleri, Türkçe öğretmeni kitap özeti ister, İngilizce öğretmeni İngilizce kitap özeti ister, anlayışsız resim öğretmeni ise sanki çocukların okulda başka hiç bir dersleri yokmuş gibi günlerce çalışılsa bitirilmesi zor ödevler vermeleri..
Düşündükçe rahatsız oluyorum.
Eğitim sistemimiz allak bullak. Tam anlamıyla felaket. Bir de işini bilmeyen veya paragöz öğretmenler işin içine girince çocukların hayatı tam bir kaosa dönüşüyor.
Yazık bu çocuklara.
İlk okuldan üniversiteye kadar dersane koşuşturmaları da cabası...
Çocuklarımız çetin bir savaşın neferleri gibi.
Büyük bir eğitim seferberliğinde ama oldukça ilkel, adaletsiz ve tüketici yok edici bir düzenin içinde çırpınıyorlar.
Yazdıklarım abartılmış gibi görünüyor belki ama ben böyle görüyorum. Belki çocukların gözüyle görebiliyorum.