Tövbe Etmek

Tövbe, dönüş demek. Yani hatadan dönüş. Ama basit bir şey değil. Her isteyince yapamıyoruz.

Dil ile veya dilini kullanmadan içinden bin kere tövbe etsen, kalbin hatalarından pişmanlık duymuyorsa üzülmüyorsa tövbe etmemiş oluyorsun. Sadece bir şeyin günah olduğunu kabul etmiş ve gereğini yapmaya çalışıyorsun ama olmuyor. Neden olmuyor? Çünkü pişman değilsin. O halde o hatayı bir daha yapacaksın demektir. Hem belki de daha kötü bir şekilde.

Mesela ben bir yanlışımdan dolayı mesela bir insanın kırdığım için Allaha dua ederek tevbe ettiğimi, pişman olduğumu bildirsem, günahımın affolunmasını istesem, ama kalbimdeki kızgınlık devam ediyorsa, hatta bir de kalbim “ben Allahın huzurunda tövbe ediyorum ama gerçi ben haklıydım, o da zaten kırıcı sözlerimi hak etmişti” diyorsa,

Bu tövbe midir? Allah bizim kurnazlığımızı mı dikkate alacak, yoksa kalbimizdekileri mi?

Yok o kurnazlık değil, ben yapmam gerekeni yaptım.

Öyle mi?

Evet işte tevbe ettim. Daha ne olsun?

Ama diyorsun ki ben haklıydım.

Evet ben haklıydım.

Ve o kişi hak etmişti diyorsun.

Evet hakketmişti.

Yani pişman değilsin.

Pişman olmasam niçin tövbe edeyim?

Niçin tövbe ettin?

Çünkü günah işleyince tövbe edilir.

Pişman olduğun için mi tevbe ettin yoksa gerektiğine inandığın için mi?

Ne alakası var?

Pişman değilsin.

Ben pişman olacağım bir şey yapmadım.

Öyleyse bu mantığa göre dilinle tövbe etmen de gerekmiyordu.

Tövbe ve Pişmanlık

Aslında doğrunun yanlışın ne olduğunu bilen bir insan, kendisini tutamayıp bir yanlış yapmışsa, son derece pişman olur. Kendisini tamamıyla o yanlış hareketten geri çektiği gibi, yüzünü doğruluğa çevirmiştir. Hakka yönelmiştir. Bu ise tövbedir. Bir dahaki sefere aynı hataya düşmeyecek ya da daha az zararla atlatacak demektir. Kalbinde pişmanlık olmadan bin defa estağfirullah desen günahın bağışlanmaz.

Bir insanı kırıp sonra ondan özür dileyip gönlünü alınca, onun yaratıcısı olan Allahtan da özür dileyip pişmanlığını göstermek gerek. O zaman ise, kalbindeki önemlidir. Kulu kandırdın mı yoksa onun gönlünü almaktan vicdanen huzur duydu mu.

Gerçekten pişman olan kişi önce kuldan özür dileyecek. Gurur bırakmıyorsa pişmanlık gururdan zayıf demektir. Olmadı.

Benin gönlümde Allahın hatırı da gururdan zayıf kalıyorsa, o zaman oturup düşünmem gerekir. Ne derece Müslümanım. Ne derece Hakk’a teslimim.

Bütün olaylar bizim mihenk taşlarımızdır. Yani bize derecelerimizi gösterirler.

Aynen herkesin taşıyabildiği bir ağırlığı kaldıramamamızın bizim kuvvetsizliğimizi gösterdiği gibi.

Ya da hiç kimsenin taşıyamayacağı bir şeyi taşıyabilmemizin bizim daha güçlü olduğumuzu gösterdiği gibi.

Çeşitli olaylar karşısındaki “tutumumuz” bizim o günlerdeki seviyemizi yansıtıyor. O olaylar derecemizi ölçmüş, bizim tepkimiz ise bizim kalitemizi göstermiştir.

Bakalım yolda daha nelerle karşılaşacağız diyerek

Her şeyden ders çıkarıp yola devam etmek gerek.

Ama ders almakta dikkatli olmakta yazar var.

Geçmişten ibret almayanlar için tarih tekerrürlerden ibarettir.

Estağfirullah = Allah’tan bağışlanma dilerim.

Peygamber efendimiz, günde 70 defa, başka bir rivayete göre günde 100 defa Allah’tan af dilermiş.

Bu bazı insanların sandığı gibi tesbihi alıp 100 defa estağfirullah demeye benzemiyor.

Her gün hatta her an şuurlanması devam eden, her an yükselmekte olan insan, geride bıraktığı anlardaki davranışlarının, fikirlerinin çoğunu hatalı görür. Peygamber efendimizin tövbeleri böyleymiş. Bizimki gibi değil. Biz ise bize gerektiği gibi yapabiliyor muyuz?

Çeşitli istiğfar duaları

Acaba, hadislerde geçen “şu istiğfara günde şu kadar devam edene şu sevap yazılır” gibi bilgiler bizim anladığımız gibi mi?

O sözler sihirli sözler midir ki biz onları tekrarlayalım da olmayacak şeyler oluversin?

O sözlerde elbette sihir yok. Ama o sözlerdeki manaları düşünmekte, idrak etmekte, iyice anlayıp şuurlanmakta hayır vardır.

Bunlar basit şeyler değil. Biz insanlar basitleştiriyor hatta komikleştiriyoruz.